Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
masthafta (st. sw.?) f.
(st. sw.?) f. — Graff II,881.
mast-haft-: nom. sg. -a Gl 3,164,42 (SH A, 3 Hss.). 217,32 (SH B). Hbr. I,363,281 (SH A); -e Gl 3,370,36 (Jd); -] 164,44 (SH A).
Verschrieben: mast-hasta: nom. sg. Gl 3,164,43 (vgl. Hbr. II,563,18; SH A).
Halterung für den Mastbaum: masthafta modius est cui arbor insistit [Hbr. I,363,280] Gl 3,164,42 (im Abschn. De partibus navium et armamentis). Hbr. I,363,281. Gl 3,217,32. modius 370,36.