Hauptquelle · Köbler Mnd. Wörterbuch
manslachtich Adj.
manslachtich , Adj.
- nhd.
- männermordend, Menschen erschlagend, des Todschlags schuldig, streitlustig, kriegerisch
- Hw.:
- vgl. mhd. manslahtic
- E.:
- s. man (1), slachtich
- W.:
- s. nhd. (ält.) mannschlachtig, Adj., mannschlachtig, mannschlächtig, des Mordes schuldig, DW 12, 1603?
- L.:
- MndHwb 2, 907 (manslacht/manslachtich), Lü 219a (manslachtich)