Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
manîgfaltgî st. f.
st. f. — Graff II,765.
manih-ualtigi: nom. sg. Gl 2,251,6 (M, clm 14689, Hs. 12. Jh.).
Vielzahl: manihualtigi [multum vero est quod uniuscuiusque praesulis mentem curarum] densitas [devastat, Greg., Dial. 1,4 p. 152] (4 Hss. managfaltî).