Hauptquelle · Pfälzisches Wb.
mackesen schw.
mackesen schw. : ' verhauen ', mackese [verbr.], mackase [ NW-Geinsh ]; Zs.: vermackesen ; vgl. makai(em)en; Syn. s. verhauen 1. Ich han en gemackest [ KL-Enkb ]. Zu Mackes 1 1 a. Südhess. IV 472 ; Rhein. V 694 .