Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
lundlaga ae. sw. m.
ae. sw. m.; afries. lundlaga (vgl. Holthausen, Afries. Wb.2 S. 68); vgl. an. lundarlag n. (in anderer Bed.). — Graff II,94 s. v. lebarlago.
Verschrieben: leuint-legū: dat. pl. Gl 1,340,4 (Paris Lat. 2685, 10. Jh.).
Niere: leuintlegum [offerent de hostia pacificorum in oblationem domino ... duos renes cum adipe quo teguntur ilia, et reticulum iecoris cum] renunculis (Hs. renunculi) [Lev. 3,4].]