Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
loubazzen sw. v.
sw. v. — Graff II,65 f.
labazzent: 3. pl. Gl 1,264,2 (Ra; zur Unterdrückung des zweiten Teils des Diphthongs vgl. Kögel S. 22, nach Splett, Stud. S. 398 verschr.).
Verschrieben (?): laup&zen: 3. pl. Gl 1,264,2 (K; nach Leuv. Bijdr. 64,29 als -us, nach Steinm. z. St. als -nt aufzulösen).
Laub bekommen, ergrünen: vernabunt.