lautwandel 53 Wörterbücher · 2,7 Mio. Artikel
Wildcard · " Volltext

Aggregat · alle Wörterbücher

lôrihhîn

nur ahd. · 1 Wörterbücher mit Anchor-Eintrag

AWB
Anchors
1 in 1 Wb.
Sprachstufen
1 von 16
Verweise rein
1
Verweise raus
1

Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch

lôrihhîn st. n.

Bd. 5, Sp. 1276
lôrihhîn
st. n.; vgl. nhd. dial. schwäb. lorche m.? Fischer 4,1286, hess. lorche f. Südhess. Wb. 4,381; aus lat. lauricem, vgl. Frings, Germ. Rom. II,302 f.; zur Bildg. vgl. Kluge, Stammb.3 § 58 a. — Graff II,245.
Alle Belege im Nom. Sing.
lorich-in: Gl 3,17,28. 77,25 (SH A, 6 Hss.). 447,47 (Schlettst., 12. Jh.; lat. pl.; zum Plur. auf -iu bei den Neutra auf -în, -lîn in der alem. Hs. vgl. wickiliv pensa Gl 2,688,19). 451,15. 689,14 (Sg 299, 9. Jh.). Beitr. (Halle) 86,392,7. 393,36 (beide Wolf., Wiss. 50, 9. Jh.). Hbr. I,142,382 (SH A); -i: Gl 3,296,5 (SH d). 313,3 (SH e). Thies, Kölner Hs. S. 161,20 (SH); lorchynn: Gl 3,77,26/27 (SH A, 15. Jh.). Verstümmelt: lor..: Gl 2,86,57 (Wolf. Helmst. 842, 10. Jh.; l. lorichi, Steinm.; oder verkürzte Schreibung?).
Kaninchen: lorichin cuniculus Gl 3,17,28 (im Abschn. De bestiis). 77,25 (im Abschn. De animalibus et iumentis). 296,5. 313,3 (1 Hs. kunol). 451,15. 689,14. Hbr. I,142,382. Thies, Kölner Hs. S. 161,20. lorichin cuniculi [vgl. cuniculi, genus agrestium animalium, dicti, quasi caniculi, eo quod canum indagine capiantur, vel excludantur a speluncis, Is., Et. XII,1,24] Gl 3,447,47. lorichin [multa ... vetustissimi ... in principalibus mutabant syllabis, gungrum pro gongrum, cunchin pro] conchin (genus piscis) [, huminem pro hominem proferentes, Prisc., Inst. II,26,26] Beitr. (Halle) 86,392,7 (wollte der ahd. Glossator die Angabe genus piscis (vgl. chonchae ‘Muscheln’ bei Is., Et. XII,6 im Abschn. De piscibus) für kontextgerechtes conchis ‘Bohne mit Schale’ (vgl. Thes. IV,29,45) korrigieren oder eine Alternativglossierung bieten, wobei er aber seinerseits fälschlich das lat. Lemma als romanische Form von lat. cuniculus (vgl. Frings a. a. O. S. 303) aufgefaßt hat?). lorichin [propria sive appellativa, quae cum non sint diminutiva, formas tamen diminutivorum habent, ut] cuniculus [, anniculus, ebda. 115,4] 393,36; Vok.-Übers.: lorichi [ne ... morbus (sc. diabolicae astutiae) ... suarum furtim] cuniculos (Hs. cuniculus) [inveniat latebrarum, Decr. Leon. V p. 224] Gl 2,86,57.
2113 Zeichen · 121 Sätze

Lautwandel-Kette

Von der indoeuropäischen Wurzel bis zur Mundart

Pro Sprachstufe der prominenteste Beleg. Klick auf eine Form öffnet das Wörterbuch.

  1. 8.–11. Jh.
    Althochdeutsch
    lôrihhînst. n.

    Althochdeutsches Wörterbuch

    lôrihhîn st. n. ; vgl. nhd. dial. schwäb. lorche m.? Fischer 4,1286, hess. lorche f. Südhess. Wb. 4,381 ; aus lat. lauri…

Verweisungsnetz

3 Knoten, 2 Kanten

Tap auf Knoten öffnet Detail · Drag zum Umpositionieren · Scroll zum Zoomen

1-Hop 2-Hop
Filter:
Kompositum 2 Sackgasse 1

Wortbildung

Komposita & Ableitungen mit lorihhin

0 Bildungen · 0 Erstglied · 0 Zweitglied · 0 Ableitungen

Keine Komposita gefunden — lorihhin kommt in keinem anderen Lemma als Erst- oder Zweitglied vor.