Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
lobagernî st. f.
st. f.; vgl. ae. lofgeorn adj., an. lofgjarn adj. — Graff IV,236.
lobo-gerni: acc. sg. Npgl 43,22; zum Fugenvokal vgl. Weisemann S. 140.
Ruhmsucht, Verlangen nach Beifall: vbe die neuuarin . die umbe iactantiam (lobogerni) sar irsturbin . nals umbe dilectionem (minna) so nechade Pavlvs (Npw ruomegerna).