littera superacuta

littera superacuta Bezeichnung für eine Tonstufe der ersten, zweiten oder dritten Oktave des Tonsystems — term that designates a note within the first, second, or third octave of a tonal system [s.XI] LmLGuido micr. 2, 4: in primis ponitur ⋅Γ⋅ Graecum a modernis adiunctum. Sequuntur septem alphabeti litterae graves ideoque maioribus litteris insignitae hoc modo: ⋅A⋅B⋅C⋅D⋅E⋅F⋅G⋅. Post has eaedem septem litterae acutae repetuntur, sed minoribus litteris describuntur, in quibus tamen inter ⋅a⋅ et ⋅C⋅ aliam ⋅b⋅ ponimus, quam rotundam facimus, alteram vero quadravimus ita: ⋅a⋅b⋅C⋅c⋅d⋅e⋅f⋅g⋅ (inde LmLMetrol. 25 p. 69). LmLGuido ep. p. 490, 218: Ea vero concordia, que est inter gravem aliquam litteram et eandem acutam..., diapason dicitur. LmLComm. Guid. 39 p. 111: septem species diapason secundum VII graves litteras. LmLQuaest. mus. 2, 25 p. 92. [s.XII] LmLTon. Parkm. p. 107: Primum enim alfabetum graves habet litteras, secundum acutas, tercium superacutas, quae quatuor tantum sunt. LmLAnon. La Fage I 7, 37. [s.XIII] LmLMus. man. 13, 10: aliae graves, aliae dicuntur acutae, quaedam superacutae litterae nuncupantur. al. LmLTrad. Garl. plan. V 7. al. LmLVers. Postquam pro 81. LmLEngelb. Adm. 4, 36, 1: Que voces et littere graves habeant convenienciam cum singulis suis tonis. [s.XIV] LmLMarch. luc. 9, 1, 46. LmLGuido Dion. 1, 2, 20. LmLIac. Leod. comp. 2, 4, 17. LmLIac. Leod. spec. 5, 19, 8. al. LmLAnon. Seay p. 21. [s.XV] LmLIoh. Cicon. mus. 1, 16 p. 76 descr. al. LmLNicol. Cap. p. 311. LmLUgol. Urb. 1, 11, 3. al. LmLAnon. Carthus. theor. 16, 4. al. LmLTrad. Holl. I p. 163. LmLTrad. Holl. III 3 p. 24. LmLIoh. Legr. rit. 2, 1, 2, 6. LmLFr. Gafur. extr. 4, 7, 1. al. LmLFr. Gafur. op. 5, 6 descr. LmLBart. Ram. 1, 2, 7 p. 44. LmLNicol. Burt. 1, 16, 94. LmLCompend. mus. 21.