Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
lisca (st. sw.?) f.
(st. sw.?) f., auch lisc st. n. (?), mhd. liesche f. (?), nhd. liesche f., liesch n.; as. lisc n. (vgl. Gallée, Vorstud. S. 197), lisca f. (vgl. a. a. O. S. 472, s. u.), lêsca f. (vgl. a. a. O. S. 194, s. u.), mnd. lêsch, lêsk, liesk (vgl. SchillerLübben 2,670), mnl. lissche n. f.; vgl. lat. lisca; zum Ansatz vgl. Frings-Lerchner, Niederl. u. Ndd. S. 59, Kluge, Et. Wb.24 S. 575, Nd. Mitt. 19/21,5-112. — Graff II,281.
Alle Belege im Nom. Sing.
lisca: Gl 2,378,38 (2 Hss.; oder lat. (?), vgl. dazu Nd. Mitt. 19/21,16). 3,273,50 (SH b, 3 Hss.). 4,342,19 (oder lat. (?), vgl. dazu Nd. Mitt. 19/21,16). ZfdA. 15,372 (nach Gl 2,723,13); lehscha: Gl 4,330,2 (zu -e- vgl. Franck, Afrk. Gr.2 § 19,3; möglich ist auch roman. Einfluß, dazu Nd. Mitt. 19/21,17; zu -hsch- vgl. Katara S. 64).
Mit Apokope, oder liegt lisc st. n. vor (?): lisc: Gl 3,284,29 (SH b, 2 Hss.); lesc: 388,9 (Jd; zu -e- s. o.). 1) Liesch, Segge, Carex L. (vgl. Marzell, Wb. 1,825 ff.): carex quod communiter lisca dicitur [zu: alia vero omnia in x desinentia feminina sunt ut haec ... carex, Prisc. Inst. II,167,5] Gl 2,378,38. 4,342,19. 2) übertr. auf andere an feuchten Standorten wachsende gras-, binsen- u. schilfähnliche Pflanzen (vgl. Marzell 1,828): a) allgem.: lisc papirus vel papirio Gl 3,284,29. lesc scirpus 388,9 (darauf papirus idem). lisca spartus [zu: post carecta loca, loca caricis plena. Carix autem herba est acuta et durissima,] sparto [similis, alibi et carice pastus acuta, Serv. zu Verg. E. III,20] ZfdA. 15,372 (nach Gl 2,723,13); b) spez.: Papyrusstaude, als Material zur Papierherstellung: lehscha [redde ... quidquid libet Niliacis exarare] papiris (Hs. papirus) [Fulg. I p. 10] Gl 4,330,2. 3) wohl wegen der Verwendung als Streu (vgl. Nd. Mitt. 19/21,16) auch übertr. auf den (Wurm-)Farn, Aspidium Filix-mas Sw. (vgl. Marzell, Wb. 1,478): lisca filix Gl 3,273,50.
Vgl. lius, lûs as.