Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
lîbuuantal st. m.
st. m. — Graff I,764.
lib-uuandil: nom. sg. Npgl 93,Prooem.; acc. sg. ebda.
Aufenthalt, Wandel: in einem Vergleich: siu (d. h. liehtfaz himilis) stant fixa in firmamento cęli . so stant ouh die . quorum conuersatio in cęlis est (dero libuuandil in himilin ist) ... also siu neruochent quid agatur in terra . noh darumbe nelazzent iro itinera . so nelazzent ouh die . die cęlestes sint . umbe terrenos homines . sie nefolhabeien iro conuersationem (libuuandil) Npgl 93,Prooem. (2).