larga imperfecta

larga imperfecta ‚perfekte (dreiteilige) Larga‘ - ‚imperfekte (zweiteilige) Larga‘ — ‘perfect (triple) larga’ - ‘imperfect (duple) larga’ 1 im Wert von drei Longen bzw. zwei Longen — with a value of three longs, or of two longs [s.XIV] LmLWillelm. 3, 37: larga perfecta est figura quadrangularis, cuius latitudo transit longitudinem, tractum gerit a[] parte dextra tantum et valet 3 longas (ms.; ed.: largas) perfectas vel longam rectam et alteratam. al. [s.XV] LmLCompil. Lond. p. 77 descr. LmLOrig. et eff. 18, 4. LmLThom. Wals. 3, 4: Inperficiens longior et vocatur inperficiens, quia inperficit longissimam et potest dici perfecta longior eo, quod est in se perfecta, quam aliqui vocant largam perfectam; continet 3 longas perfectas ... Inperfecta longior sive semilongior, quam aliqui vocant largam imperfectam sive semilargam, continet 2 longas perfectas. 2 im Wert von drei Doppellongen (duplices longae) bzw. zwei Doppellongen — with a value of three double-longs (duplices longae), or of two double-longs [s.XIV] LmLIoh. Hanb. sum. 4 p. 204, 24: Larga, si sit perfecta ex omnibus perfectis, continet 3 duplices longas, 9 longas, 27 breves, 81 semibreves, 243 minores, 729 semiminores, 2187 minimas. Et si larga sit imperfecta ex omnibus imperfectis, continet 2 duplices longas, 4 longas, 8 breves, 16 semibreves, 32 minores, 64 semiminores, 128 minimas. LmLIoh. Hanb. sum. 21 p. 338, 6: pausa large perfecte quatuor lineas tangit tria spatia occupans et dimidiam partem spatii supra quartam lineam. Pausa large imperfecte quatuor lineas tangit tria spatia occupans. al. 3 als Oberbegriff einer differenzierten Einteilung — as general concept for a specific division (v. larga maior - larga minor - larga minima) [s.XIV] LmLIoh. Vetul. 14, 6: Et sine cauda est brevis et cum cauda est longa. Et si cum cauda duplicatur corpus, duplicatur valor illius longae in reductione et vocatur imperfecta larga seu duplex longa. Tamen istae duplices longae, quae descendunt a divisione largae minoris et minimae, possunt vocari imperfectae largae in suis generibus. Sed duplex longa imperfecta, quae descendit a larga maiori, potest ascendere ad maiorem figuram et ad valorem duplicatum et tunc potest vocari, quia est, imperfecta larga. Et quaelibet istarum trium imperfectarum largarum potest ascendere ad perfectionem suorum generum, quia nota perfecta et imperfecta nisi in valore non differunt. LmLIoh. Vetul. 32, 10: larga, quae continet in se octo tempora, dicitur larga imperfecta, quia ad beatitudinem percipiendam octavus numerus apostolorum est imperfectus. LmLIoh. Vetul. 34, 3: Et praedicta larga minima in duas partes inaequales principaliter dividitur..., et maior pars valet quattuor tempora et vocatur duplex longa imperfecta aut imperfecta larga minimae imperfectionis. LmLIoh. Vetul. 46, 10: Et quando valor praedictae longae duplicatur, praedicta duplicata vocatur imperfecta larga vel duplex longa et potest sub eadem figura ascendere ad perfectionem perfectae largae secundum genus suum. LmLIoh. Vetul. 51, 3: Duplex longa aut imperfecta larga figuratur sic: . al.