Hauptquelle · Köbler Mnd. Wörterbuch
lancmȫdich Adj.
lancmȫdich , Adj.
- nhd.
- langmütig
- Hw.:
- vgl. mhd. lancmüetic, mnl. lancmoedich
- E.:
- s. lanc (1), mȫdich
- W.:
- s. nhd. langmütig, Adj., langmütig, geduldig, DW 12, 177 (langmüthig)?
- L.:
- MndHwb 2, 733 (lanckōrn/lancmȫdich), Lü 196b (lankmodich)
- Son.:
- langes ö