Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
lâhhinôn sw. v.
sw. v., mhd. lâchenen; as. lāknon s. u.; ae. lácnian; an. lækna; got. lekinon; vgl. nhd. dial. schweiz. lāchsnen Schweiz. Id. 3,1044 f. — Graff II,101 f.
lach-inun: inf. Gl 2,272,52 (M, 2 Hss.); -enôn: dass. Nb 44,28 [36,11] (-â-); lahin-: 3. sg. -ot Gl 3,8,8 (Voc.); inf. -on 2,272,52 (M). — lakno: 3. sg. conj. Gl 2,582,56 = Wa 96,20 (Düsseld. F. 1, 9. oder 10. Jh. (?); -c-). 4,345,18 = Wa 105,8.
Verschrieben: lachnai: 2. sg. imp. S 40,26 (Rez. 2).
heilen: a) jmdn. heilen, gesund machen, mit Akk. d. Pers.: lachinun [Timotheum ex infirmitate stomachi lassescentem non verbo] curat (Hss. u. La. medere) [(La. parat), sed medicinali arte reparat, Greg., Hom. I,4 p. 1449] Gl 2,272,52. taz io missefadondo sih rihti geloubet . taz neuolleueret nio uuola unz in uz. Pe diu sol ih tih statelicho lachenon . ze anderro uuis nemag iz tihen Nb 44,28 [36,11]; b) etw. (eine Wunde, Körperglieder) durch wärmende Umschläge oder Salbe heilen, mit Akk. d. Sache: lacno [date hunc, revulsis qui] medetur [ossibus, Prud., P. Rom. (X) 889] Gl 2,582,56 = Wa 96,20. 4,345,18 = Wa 105,8. lahinot [lurida debilium] fomentat [membra virorum, Aldh., De virg. 701] 3,8,8 (zur Kontextzuordnung vgl. Steinm.; zum lat. Lamma vgl. Duc. 3,542a). do zęsamone aegero dęz uuizsae aende hounog rhene: lachina (Hs. lachnai) mid diu daez dolg S 40,26.
Abl. lâhhinônto; vgl. lâhhinâra, lâhhinunga.