Hauptquelle · Lothringisches Wb.
Kurscht f.
Kurscht [khuršt fast allg.; khurš(t) Falk. ; khúašt Kr. ; khoršt Bo. ; khúšt D. Si. ; khošt Tet. Busd. — Pl. khurštən, khúštən, khoštən; Demin. khìrštə, khíršəl s. d.; kherštχin Bo. ] f. 1. Brotkruste: de K. am Brot isch ze hart Fo. Ewerscht un ingerscht K. obere u. untere Kruste Ltf. — 2. Stück Brot: en dreche Kûscht ein trockenes Stück Brot D. Si. Keng Kûscht Bro u t am Haus hun Si. Seng Kûscht häsche gôn betteln gehen Si. Et as besser eng Kûscht an der Hand eweï eng Feder um Hutt Si. En moss noch en Paar Koschten knauwen er ist noch klein Tet. — 3. Kruste mit Essig, Knobloch u. Pfeffer gewü…