Hauptquelle · Lothringisches Wb.
Kromm f.
Kromm [krom; Pl. –ən; Demin. krempχən D. Si. Gelm. Merl. Nj. Ebersw. u. s.] f. u. n. Hippe, Sichel, krummes Hauwerkzeug. Rdaa.: Do leit K. an der Heck da ist der Haken D. Si. Wen wês, wie d’ K. hanner der Heck leit? wer weiß, wie es um die Sache steht? Nj. — lux. 249 Kromm; ndl. krommes gebogenes Messer.