Eintrag · Köbler Mhd. Wörterbuch
kristengeloube sw. M.
kristengeloube , sw. M.
- nhd.
- „Christenglaube“, christlicher Glaube, Glaube der Christen
- Hw.:
- vgl. mnl. kerstijngelove, mnd. kristengelōve, kristenegelōve
- Q.:
- Brun, SGPr, EckhII, BDan, Tauler, WernhMl (FB kristengeloube), Berth, Cäc, DvAPat, Freid (1215-1230), Köditz, KvMSel, Lanc, LvReg, Mai, NvJer, RhMl, RSp, TürlWh, Urk
- E.:
- s. kristen, geloube
- W.:
- nhd. (ält.) Christenglaube, M., Christenglaube, christlicher Glaube, DW 2, 621, DW2 5, 1139
- L.:
- Lexer 116b (kristengeloube), Hennig (kristengeloube), WMU (kristengeloube 93 [1265] 2 Bel.), LexerHW 1, 1737 (kristengeloube), Benecke/Müller/Zarncke I, 1019b (kristengeloube), LexerN 3, 283 (kristengeloube), MWB 3, 609 (kristengeloube)