Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
kôsônto adv.
adv. — Graff IV,501 ff. s. v. kôsôn.
choson-te: Gl 2,676,59; -do: Nb 329,1 [249,17]. Np 14,3. 74,6. 93,5 (alle chô-).
redend, beim Reden: chosonte causando [nostros in longum ducis amores (so spricht Lykidas zu Moeris), Verg., E. IX,56] Gl 2,676,59. der in sinemo herzen uuar sprichet ... der neheinen tum chosondo neuobet qui non egit dolum in lingua sua Np 14,3 (Npw der nehein tumpchosi ne uobet); sô kôsônto in bestimmter Weise redend, argumentierend: nu cheden eckert so chosondo . daz prescientia nesi . daz tu chiesest . uuio iz ouh tanne fare etenim statuamus positionis gratia . i. causa exempli . nullam esse praescientiam . ut advertas quid consequatur Nb 329,1 [249,17]. so chosondo . sculdigot er got . unde ahtot sih rehteren [vgl. unde argumentatur adversus deum, Aug., En.] Np 74,6; ferner: 93,5.
Vgl. zuuîfalkôsônto.