Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
kôsilîn adj.
adj. — Graff IV,507.
chos-ilinun: acc. sg. f. Gl 2,423,49 (clm 14395, 11. Jh.); -linen: dat. pl. 640,58 (clm 18059, 11. Jh.).
redselig, von der Zunge: chosilinun [solve vocem mens sonoram, solve linguam] mobilem (loquacem) [Prud., H. o. horae (IX) 82] Gl 2,423,49; geschwätzig, von den quakenden Fröschen: choslinen [(anguis) piscibus atram improbus ingluviem ranisque] loquacibus (vgl. clamosis, Serv.) [explet, Verg., G. III,431] 640,58.