Hauptquelle · Mittelniederdeutsches Wb.
kōmelken adv.
vulkōmelĩke(n) , vullen- (vol[len]-) , -kōmen- (-kame-) , -leke(n) , -kōmelken , adv. (zu 2 vulkōmen ), vollkommen, vollständig, gänz- lich, ganz und gar, lückenlos v. betü̑gen, unverbrüchlich stêde unde v. hōlden.