Hauptquelle · Grimm (DWB, 1854–1961)
kläffisch
kläffisch , wie kläffig: fabulatorius, loquaculus, cleffisch voc. opt. Lpz. 1501 K 5 b . P 6 a ; bei Stieler 962 klaffisch. mhd. kleffisch und in vocc. d. 15. jh. Dief. 180 a . 336 b . 482 a ( rabulus ), auch gekürzt cleffsch 221 b u. ö., wie schon im pass. H. clefsche zunge; nd. cleppesch Dief. 180 a , wie auch md. in klepse zunge pass. H. 198, 2 ( vgl. kläppisch). vgl. kläffelisch. Dazu ein subst. kleffischeit, mhd., gewiss länger: urkünde cleffischeite ( gen. ) ist, so man vrevelich unde alle zît sprichet oder ze unzîten, daʒ man eteswaʒ schîne under anderen liuten. Mones anz. 4, 370 aus de…