Hauptquelle · Grimm (DWB, 1854–1961)
katelle m.
katelle , kattelle , m. : so nun der bilger also beroupt würt, so ( and. ausg. wo) kümpt dan der katelle ( a. a. kattelle) hin, das ist der hunt, das ist der götlich ifer, als du dan gehört hast. ich sprich, all die weil der lere sack, den du noch hast, schmackt ( riecht ) noch dem brot das dir der reüber genommen hat, dʒ ist lieb und andacht zuom heiligen sacrament und zuo geistlichen dingen, so louft der hunt dem sack noch, aber wan dem sack der gesmack verget, so blipt der hund ouch nimme, er louft darvon. Keisersberg bilg. 199 c , offenbar lat. catellus ( it. catello) hündchen. es stammt v…