Hauptquelle · Köbler Mnd. Wörterbuch
kartǖsære M.
kartǖsære , M.
- nhd.
- Kartäuser, Kartäusermönch, Eremit
- Hw.:
- vgl. mhd. karthiusære
- Q.:
- Dief. 23
- E.:
- s. lat. Carthusiānus, M., Kartäuser; vgl. mlat. Carthusia, Cartusia, Chartossa, F.=ON, Chartreuse; weitere Herkunft ungeklärt?
- W.:
- s. nhd. (ält.) Karthäuser, M., Karthäuser, DW 11, 243?
- L.:
- MndHwb 2, 525 (kartǖser)
- Son.:
- langes ü