Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
kantala st. f.
st. f. (?; vgl. Splett, Ahd. Wb. I,1,442); vielleicht aus lat. cantalena.
cantale: nom. sg. (?) Gl 1,80,32 (PaK); oder liegt nur verkürzt wiedergegebenes lat. cantalena vor, wie auch Splett, Stud. S. 143 erwägt?
Lied: cantale daz ist fona singanne cantalena a canendo.