Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
kamarsidil(l)o sw. m.
sw. m. — Graff VI,311.
chamar-sidilun: nom. pl. Gl 2,49,26 (Jc); -sidillun: dass. 52,8 (clm 19410, 9. Jh.).
Sarabaite, Mönch, der ohne feste Regel u. nicht im Kloster lebt (vgl. dazu Sleumer (S. 696): chamarsidilun selidara [tertium vero monachorum teterrimum genus est] sarabaitarum [, qui nulla regula adprobati, ... Qui bini aut terni aut certe singuli sine pastore, non dominicis sed suis inclusi ovilibus, Reg. S. Ben. 1 p. 10,15] Gl 2,49,26, z. gl. St. chamarsidillun (Hs. sarabaita) 52,8.