Hauptquelle · Mittelniederdeutsches Wb.
jancken c.
jancken (anhelare, re. bogheren )” (SL: Hamb. dt.-lat. Gl.), „ De pungers unde de pucker de tîdet nâ dem bêrkrôge gerne ” (Köker ed. Cordes 19), „ De mensche is recht, de myt syner menynge und andacht in God tijdet ” (Veghe 94); — wünschen, „ hebbe wii getiidet, sodane herstrate unde wege, de se vorgraven hadden unde vort to vorgravende unde to vormakende meynden, to blivende, alse de over menigem jare gewest hebben ” (Ub. Hildesh. 4, 364); — (bildl.:) anbeißen, an die Angel gehen, „ recht als de visscher bedecket den anghel mit den aese, anders en wolde die snock daer nich an tiden, mer mit d…