iunior

iunior -oris Bezeichnung für die plagale Nebenform einer Kirchentonart — term that designates the plagal, secondary form of a mode[] [s.IX] LmLTon. Mett. p. 12: Plagis proti. ... Ista pars respicit ad superiorem, ad primum tonum, quia iunior illius est. Plagis proti minorem sonum habet quam autenticus. Protus ille magister et iste iunior, propterea minorem sonum habet. LmLTon. Mett. p. 13. [s.XI] LmLAnon. Prag. 252: Et IIII^or quidem maiores, id est primum, III^um, V^um, VII^mum, vocamus autenticos, id est auctorales; IIII^or vero minores, id est II^dum, IIII^tum, VI^tum, VIII^vum, laterales vel iuniores maiorum. LmLAnon. Prag. 261: eundem magister habiturus est, quem et iunior tonus finalem. LmLCompil. Paris. I p. 193: Hypolydius autem iunior, id est lateralis proti. ibid. al. [s.XIV] LmLSumm. Guid. 53 (inde LmLGob. Pers. p. 189a). LmLMon. Prima corda I 56: plaga proti, qui est iunior primi toni (sim. LmLMon. Prima corda II 57). LmLMon. Prima corda I 64: Secundus autem tonus, qui est iunior (sim. LmLMon. Prima corda II 65). LmLMon. Prima corda I 71: Iuniores vero alii aliquando IIII^or, raro quinque descendunt.