(Italicorum)

ars Gallica (Galligina, Gallicorum) - ars Italica (Italicorum) Bezeichnung für die französische und italienische Art der Mensuralnotation im 14. Jahrhundert — term for French and Italian mensural notation in the 14th century [s.XIV] LmLProp. mens. Nota quod I 2, 2: Et nota, quod duplex est proporcio iuxta Galliginam artem, videlicet: maior perfecta prolacio, ex qua habetur modus nonarius, et prolacio maior inperfecta eqs. LmLMens. Sciendum est 6, 9: Item si semibreves reperiuntur sic:   valet unam in capite et unam in pede, nisi quod in arte Ytalica in tempore perfecto ultima alteratur. LmLAnon. Couss. V p. 140, 5: secundum artem Gallicorum peritorum. LmLAnon. Couss. V p. 216, 2: Et hoc dico propter pausam, que non dicitur poni in syncopa, sed credo quod est secundum artem Italicorum. LmLAnon. Couss. V p. 242, 1: Sic et frater Nicholaus de Aversa in suis cantilenis, quamvis in arte teneat contrarium; sic et omnes generaliter artem Gallorum imitantes. [s.XV] LmLProsd. ital. I p. 228a: Ars pratice cantus mensurabilis duplex reperitur: ars scilicet Italica, qua soli Italici usi sunt, et ars Gallica, quam omnes, Italicis exceptis, amplexi sunt, dato, quod ad presens ipsa etiam utantur Italici, et forsan non peius aliis, in tantum, quod propriam negligunt artem, et Gallicam exaltant putantes propriam esse deffectuosam, et Galicam pulcriorem, perfectiorem et subtilliorem existere (sim. LmLProsd. ital. II p. 35). LmLProsd. ital. I p. 229a: circa artem Gallicam multum laboravi, et in ipsa duo opera complevi. Sed postquam artem Italicam subtiliter inspexi, me circa priorem credulitatem graviter errasse immediate perpendi, qua de re ad huius tractatus artis Italice de cantu mensurabili compositionem devenire me tunc deliberavi (sim. LmLProsd. ital. II p. 35). LmLProsd. ital. I p. 230a: Marchetus de Padua et alii, qui in hac arte Italica scripserunt (sim. LmLProsd. ital. II p. 39). LmLProsd. ital. II p. 39: Antiquior namque valde est ars Ytalica quam Galica. LmLProsd. ital. I p. 233a: Et ex hoc patet artem Italicam pulcriorem et laudabiliorem esse arte Gallica, cum de duabus artibus ad eumdem finem tendentibus clarior est, pulcrior et laudabilior (sim. LmLProsd. ital. II p. 46). LmLProsd. ital. I p. 233a - 234b (sim. LmLProsd. ital. II p. 46 - 48). LmLProsd. ital. I p. 246a - 248b (sim. LmLProsd. ital. II p. 67 - 71). LmLProsd. ital. I p. 248b: dico, quod in arte Gallica nunquam poterit figurari quilibet cantus Italicus, qui totus sit octonarius aut duodenarius (sim. LmLProsd. ital. II p. 70). LmLAnon. La Fage III p. 243: scias, quod in arte ista Gallica quatuor sunt maneriae, ... id est quaternarius, sexarius perfectus, sexarius imperfectus et nonarius. Omnes autem aliae, quae in arte Italica reperiri possunt, reperiuntur sub minori prolatione excepto ternario, qui reperitur sub maiori.