Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
irreckunga st. f.
st. f. — Graff II,370.
ir-rechung-: nom. sg. -a Gl 4,55,48 (Sal. a1, 3 Hss., 11. — 13. Jh., 1 Hs. -v-); -e 1,461,20 (M, 2 Hss., 12. u. 13. Jh.; lat. gen. pl.).
Textfassung, Ausgabe: irrechunge [Origines non solum exempla composuit quatuor] editionum [, ... sed ... in editione septuaginta Theodotionis editionem miscuit, 1. Paral., Praef.] Gl 1,461,20 (5 Hss. urreckida). irrechunga editio 4,55,48 (2 Hss. urreckida, 1 Hs. rekkunga).