Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
irkunnên sw. v.
sw. v., mhd. erkunnen; ae. acunnian. — Graff IV,412.
ir-chunnet: part. prt. Np 72,15; er-: dass. Nb 161,19 [136,12] (-ê-).
etw. erkennen, erfahren: souuio chiuske iro geskaft si . noh tanne uuio sorgsam si si . des nedarf ih tih manon . anderesuuar erchunnet habenten quorum quam sit mordax quaecumque conditio . neque alias expertum te . neque nunc anxium necesse est ammonere Nb 161,19 [136,12]. vbe ih tahta . sus sago ih anderen . so ih iz irchunnet habo . deum non curare humana ... so habo ih ferchoren . die geburt dinero chindo Np 72,15.