Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
iothoh adv.
adv., mhd. iedoch, nhd. jedoch; mnd. iodoch, mnl. iedoch. — Graff V,71 s. v. doh.
io-doh: Nb 64,6. 82,4. 90,17. 116,31. 138,23. 153,7. 9/10. 187,1. 244,22. 252,30. 258,7/8. 279,3/4. 289,19. 308,9. 313,17. 338,17 [72,27. 92,5. 100,20. 127,18. 149,26. 164,7. 9/ 10. 203,3. 263,25. 273,5. 278,18/19. 301,16/17. 313,7. 335,21. 342,12. 370,11]. Nc 713,19. 746,2 [38,5. 83,23]. Ni 503,9/10. 525,21. 534,7. 25. 29 [8,10. 34,13/14. 44,19. 45,12. 16]. Nk 414,5/6. 417,5. 432,15. 435,3. 439,24 [56,19. 59,6. 76,1. 78,23. 83,19]. NpNpw 32,7. Np 56,5. Npw 38,7 (2). 12. 43,10. 45,6. 47,10. 48,10. 49,7. 103,26. 105,8. 43. 118 S,143 (2). T,145. V,163. 165. 128,1. — ieo-doh: Np 38,12. 43,10. 45,6. 72,23. 83,11. 85,11. 87,9. 88,26. 103,26. 105,43. 118 S,143. Npgl 80,16. — ie-doh: S 168,7. 26. Np 38,7. 105,8. 118 V,163. 165. WBCK 47,10. 48,14. 55,10. 74,20. 82,3. WBC 36,3. 37,4. 47,7. 63,11. 104,5. 141,18. WB 99,5. 139,4; -doch: WBCK 137,5. 146,3. 6. WCK 99,5. 139,4. WK 36,3. 37,4. 47,7. 63,11. 104,5. 141,18; -thoch: WA 36,3. 37,4. 47,7. 10. 48,14. 63,11. 99,5. 104,5; -thogh: 55,10. 74,20. 82,3. 137,5. 139,4. 141,18. 146,3. 6.
In einer Verschreibung: oio doh: Nb 77,15 [86,26] (-o undeutlich; wohl io aus u korr., o- stehengeblieben, vgl. K.T. I,66,21 Anm.) .
iodoh Npw 9,9 ist wahrscheinlich Verschreibung für io do (so Np 8) in io do ana, vgl. thô u. ana 2. Teil B 4. 1) einen Gegensatz bezeichnend: dennoch, doch, aber, jedoch: sie ahtent tero guoton . also sie uuellen sie neuerahtent iro io doh nieht Nb 244,22 [263,25]. daz kedunchet tir samo michel uuunder . unde ist is io doh not sed ... aeque est necessarium 258,7/8 [278,18/19]. souuelez sinen rehten vueg kehaben neuuile . daz uuirt io doh praht ze uuege [vgl. quisquis a iusto ordine recedit, in alium iacitur; etsi malus videtur, tamen ordo est, X] 289,19 [313,7]. daz chit man ungeuuando geskehen uuesen. Daz neist io doh nieht ardingun . ist eteuuannan geskehen verum non est de nihilo 308,9 [335,21]. tannan chad Mercurius . sih ouh mugen suhte buozen . ube imo darumbe digi chamin . sie sol man io doh chad er iehen undertane uuesen Apollini adscribendae tamen sunt . Clario Nc 713,19 [38,5]. man chede . alde nechede siu uuesen quantitates . in neist io doh nieht contrarium Nk 414,5/6 [56,19]. tiu sih filo harto skeident . unde io doh chomen sint fone einero muoter ... diu heizent sie contraria 417,5 [59,6]. daz ist diu manigi dero ubelon . dero er sih iodoh tougeno geuuarnot NpNpw 32,7. dar (im Meer) sint inne luzzeliu tier unde micheliu. Vnder dien mitten farent ieo doh skef 103,26. vnde gramdon sie in . do sie fuoren in den Roten Mere ... Er hielt sie iedoh umbe sinen namen 105,8. min herza uuerde so geuuunnesamot fone spe . daz iz ieo doh furhte dinen namen Np 85,11. sie heizent tohtere, sie sint auer ubele tohtere: io doh ist diu lilia unter in Npw 47,10 (Np doh). fone diu ist er iomer in arbeiten unde lebet io doh iomer âne ente 48,10 (Np ie noh âne ende). nu tuon ecchert ana, bidihen iro, ahten min: ih pihalte io doh diniu gipot unde minno iouh siu umbe din gibot [vgl. dum tamen mandata dei non relinquantur, Aug., En.] 118 S,143. sin abo decheine andere, die der niene sin profundae sapientiae unte sie iedoh iro auditores mit simplici doctrina kunnon imbuere W 141,18; ferner: Nb 138,23 (tamen). 153,9/10. 313,17 (tamen) [149,26. 164,9/10. 342,12.]. Ni 503,9/10 [8,10]. Nk 439,24 [83,19] (tamen). NpNpw 38,12 (verumtamen). 118 S,143. Np 56,5. 87,9. 88,26 (vgl. tamen, Aug., En.). Npw 128,1. W 47,10. 48,14; hierher wohl auch: demo fehe uuard ih kelih mit dir . uuanda sie so fore dinen ougon sint die terrena minnont. Vnde ih ieodoh sament dir. Ad deos alienos nefuor ih . ad demones nehafta ih mih ut iumentum factus sum apud te. Et ego semper tecum [vgl. iste quasi pecus factus est desiderando terrena ...: sed non recessit a deo suo, quia non illa desideravit a daemonibus ... Pecus quidem factus sum ...: sed numquam recessi ab ipso deo meo, Aug., En.] Np 72,23; — spez.: im übergeordneten Satz auf einen vorangehenden konzessiven oder konditionalen Nebensatz weisend: doch, dennoch: nimac der bredigare nieth sprechen, er chan iedoh daz reth wurchen S 168,26. tiu geskaft tero menniskon guotes ... ist solih . taz si niomer ze ganzi nechumet . alde ube si chumet . io doh neuueret Nb 82,4 [92,5]. toh ter grimmo ... Nero sih ubermuotlicho gareti . mit tero tiurestun purpurun ... er uuas io doh tien sinen allen leidsam quamvis Nero ... comeret se superbus tirio ostro ... invisus tamen omnibus vigebat 153,7 [164,7]. souuio do sament ingiengin die diu uuiha chraft iro gotheite namolose heizet . io doh gagen dien heristen ... stuonden siu uf quamvis intus intrarent ... tamen ... consurgunt Nc 746,2 [83,23]. souuieo der mennisco gange an demo gotes pilde . er uuirt iedoh in gemeitun getruobet sines muotes quamquam in imagine dei ambulet homo . tamen vane conturbatur (Np, veruntamen in imagine pertransit homo, sed et frustra conturbatur Npw) NpNpw 38,7. doh uns daz chumftig si in euuon . du habest unsih dine martyres ieodoh nu danagestozzen nunc autem repulisti et confudisti nos 43,10. got ist in mittero burg . sturmen ouh montes seculi . er neuuirt ieodoh dannan iruueget 45,6. vbe sia (Gottes Gebote) ouh der nefernimet der sia minnot . er ahtot sia iedoh haben tougena unde heiliga bezeicheneda 118 V,165. losest du mir, so pin ih din got; ne losest du mir, so bin ih io doh got, nals auer din got Npw 49,7 (Np danne bin ih got). doh er si circumdatus fragilitate nostrae carnis, er sceinet ie doh sine deitatem W 37,4. suie uilo iro si, sie sint ie doh unum in confessione nominis mei 63,11. dero allero fliz, doh er diuersis modis sih skeine, er ist iedoh min cibus 74,20. diu min ecclesia catholica ..., doh siu gesamenot si ex multarum personis facierum, siu ist ie doh unius fidei 104,5; bei einer Partizipialkonstruktion mit konzessivem Sinn: uuer mag tia girheit inthaben ... so lang si gnuoge habendo . io doh mer haben uuile? Nb 64,6 [72,27]; ferner: Nb 77,15 (tamen). 90,17 (tamen). 252,30 (tamen). 279,3/4 [86,26. 100,20. 273,5. 301,16/17]. Nk 432,15 [76,1] (vgl. tamen, Boeth., Comm. Cath.). NpNpw 105,43. 118 V,163. W 36,3. 47,7. 55,10. 82,3. 99,5. 137,5. 139,4. 146,3 (tamen, Haimo in Cant. p. 356). 6 (tamen, ebda.); — einer Annahme widersprechend (betont): doch: an stete bechennest tu mih io doh philosophum iam tandem intellegis me esse philosophum? Nb 116,31 [127,18]. 2) einschränkend, berichtigend: jedoch, allerdings: uuio mag ... summum bonum bezera sin . tanne got . ter is anagenne ist? Er ist is anagenne . io doh so . daz er iz selbo ist Nb 187,1 [203,3]. doh tiu bechenneda allelih si . uuer neuueiz . taz si ouh piledig . unde gesihtig ist? Daz neuueiz io doh si nieht pildondo . alde gesehendo . nube redohafto denchendo 338,17 [370,11]. einuueder uuirdet uuar . durh not . daz ander lugi . uuederez io doh uuar . alde lugi si . daz nemag man uuizen [vgl. una quidem vera est . una falsa . sed quae vera quae falsa . ante exitum nullus agnoscit, Boeth., Comm. II] Ni 525,21 [34,13/14]. salvi fiunt . sic tamen quasi per ignem (sie genesint ieodoh also mit uuizze) Npgl 80,16. daz ist michel dinc daz er an imo treget gotes pildi, er uuirt io doh uone dero eristen ungehorsami Adames geirret sines muotes Npw 38,7 (Np avur). solih gibet ist ettelichen emcig, nals manigen. ubi iz iodoh einen so durnohti si, daz ist imo einen chunt 118 T,145 (Np vbe iz doh einen ieo so durnohte si); ferner: Ni 534,7. 25 (tamen). 29 (vgl. tamen, Boeth., Comm. I) [44,19. 45,12. 16]. 3) abgeschwächt zu bloßer Weiterführung: aber: taz ist lang ze sagenne chit Boetius . uuio man sia (die Quadratur des Kreises) machon sule. Si uuirdet io doh so geuuorht . taz circulus . unde quadratum . peidiu in ein anderen stant Nk 435,3 [78,23]. 4) verstärkend: doch: die ziuuei kibot dere minne, die niemir irfullet nimagen uuerden, niuuari iedoh zi minniste unter ziuuain S 168,7; hierher wohl auch: ih uuile gernor uuesen feruuorfener in demo gotes hus ... so daz ih dar ieo doh inne si . danne guollih uuesen uzzenan Np 83,11.