lautwandel 53 Wörterbücher · 2,7 Mio. Artikel
Wildcard · " Volltext

Aggregat · alle Wörterbücher

ioner

nur ahd. · 2 Wörterbücher mit Anchor-Eintrag

AWB
Anchors
2 in 2 Wb.
Sprachstufen
1 von 16
Verweise rein
3
Verweise raus
2

Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch

ionêr adv.

Bd. 4, Sp. 1692
ionêr
adv., mhd. iener, vgl. frühnhd. jender(t), indert, iene. — Graff I,517 f.
ioner: Gl 2,602,41 (M, 2 Hss.). S 187,66. Nb 96,11 (-ê-). 169,24 (-ê-). 186,11 (-ê-). 208,1. 292,5 (-ê-) [106,17. 182,12. 202,13. 224,11. 316,16]. Nc 756,28 [99,14]; ionar: Gl 2,659,49. S 186,50. — iener: Nk 408,25 [50,18] (-ê-). NpNpw 8,8 (= Npw 9).
Verschrieben: eoener: Gl 1,269,8 (K; vgl. Splett, Stud. S. 410). 1) alleinstehend; lokal: a) irgendwo, an irgendeinem Ort: eoener einic stat uspiam ullum locum Gl 1,269,8. ioner [nisi absconditos] uspiam [tegerent cibos, Rufin, Hist. eccl. III,6 p. 201] 2,602,41. ionar ist [dubitem haut equidem implorare quod] usquam est [: flectere si nequeo superbos, Acheronta movebo, Verg., A. VII,311] 659,49. an dien teilen dero zalo . neuindest tu neuueder . noh uuio siu ligen ein anderen ... noh uuar siu ligen ... noh taz siu iener zesamine hafteen aut aliquae particulae ad se invicem conectantur Nk 408,25 [50,18]; — mit Tendenz zu ‘irgend, überhaupt’: hugi ... aller dero samanunge, die ionar sin gisamanot in dinemo nemin praecor pro cunctis, qui in sancta ecclesia in nomine tuo usquam congregati conversantur S 186,50. bito ih umba allaz daz ungrihti iouh umba allen den unfrido iouh umba daz ungiwitiri, daz tir ioner si 187,66. so etelih ubel uuiht ... sih einen ahtot uuirdigen zehabenne allen den scaz . ter ioner ist qui habeat . quicquid usquam est auri . gemmarumque Nb 96,11 [106,17]. tisiu metemunga chicchet unde zugedot . souuaz ioner lebendes in uuerlte ist quicquid vitam spirat in orbe 292,5 [316,16]. alliu diu iener sint . diu uurfe du imo under fuozze omnia subiecisti sub pedibus eius NpNpw 8,8 (= Npw 9); hierher oder mit temporaler Bed. ‘irgendeinmal’: in uuella sih heuendo alde in cessa . uuirfet er (ter mere) uz taz er ioner guan dispuens divitias oppressione quaesitas [vgl. quicquid acceperit, Rem.] Nc 756,28 [99,14]; b) irgendwohin, an irgendeinen Ort: so alliu ding ... farent irre . samoso houbetolosiu . alde ube siu alliu ioner zuoilent . taz ist note allero dingo bezesta sine rectore fluitabunt . aut si quid est . ad quod universa festinent Nb 208,1 [224,11]. 2) in Verbindung mit einem anderen Adverb: io-nêr ana: übertr.: in irgendeiner Hinsicht: Nb 169,24. 186,11 [182,12. 203,13] s. ana ahd. 2. Teil A, Ahd. Wb. 1,396.
2312 Zeichen · 79 Sätze

Lautwandel-Kette

Von der indoeuropäischen Wurzel bis zur Mundart

Pro Sprachstufe der prominenteste Beleg. Klick auf eine Form öffnet das Wörterbuch.

  1. 8.–11. Jh.
    Althochdeutsch
    ionêradv.

    Althochdeutsches Wörterbuch · +1 Parallelbeleg

    ionêr adv. , mhd. iener, vgl. frühnhd. jender(t), indert, iene. — Graff I,517 f. ioner: Gl 2,602,41 ( M, 2 Hss. ). S 187…

Verweisungsnetz

5 Knoten, 4 Kanten

Tap auf Knoten öffnet Detail · Drag zum Umpositionieren · Scroll zum Zoomen

1-Hop 2-Hop
Filter:
Anchor 1 Kompositum 3 Sackgasse 1

Wortbildung

Komposita & Ableitungen mit ioner

16 Bildungen · 1 Erstglied · 15 Zweitglied · 0 Ableitungen

Ableitung von ioner

io + -ner

ioner leitet sich vom Lemma io ab mit Suffix -ner.

ioner‑ als Erstglied (1 von 1)

ioner als Zweitglied (15 von 15)

DEFENSIONER

DWB2

defensio·ner

DWB2 DEFENSIONER m. DWB2 abl. von 1 defension f. angehöriger der bürgerwehr: DWB2 1656 den 4. septembris ( 1620 ) ist der ausschuß der bürge…

Dulkatsioner

WWB

dul·katsioner

Dul-katsioner m. Dullkassjööner „Faden an der Peitsche zum Antreiben des Holzkreisels“ (WMWB).

Fisioner

WWB

fis·ioner

Fisioner m. [verstr. OWestf] 1. durchtriebene, verschmitzte Person [HPaderb]. — 2. Viehbremse, Stechfliege, blinde Fliege [ Kr. Herford Hfd …

Katsioner

WWB

kat·s·ioner

Katsioner m. 1. jmd., der die Pferde immer treibt ( Kr. Beckum Bek Kr. Beckum@Ahlen Al ). — 2. wilde, tobende, laute Person ( WmWb ).

millioner

DWB

milli·oner

millioner , m. das die million bezeichnende zahlzeichen; zahl aus der ordnung der millionen; gebildet wie einer, zehner, hunderter, tausende…

pensioner

DWB

pen·s·ioner

pensioner , m. einer der pension (2 und 3) empfängt: dienstman oder pensioner Basler chron. 1, 95 ( vom jahre 1529); pensioner, der etwas be…

prêsentionêr

MNWB

present·ioner

° prêsentionêr ( Presencioneir ), m. : Geistlicher der Präsenzgelder einnimmt oder verteilt (Theophilus 80, [T] V. 179).

provisioner

DWB

provisioner , m. einer der provision (1) genieszt, provisionatus Du Cange 3, 1, 518 : provisioner, provisoner, provosoner, ein pensionierter…

Redemtioner

Herder

redemtio·ner

Redemtioner (ridemschener), engl., Einwanderer nach Nordamerika, welcher die Ueberfahrtskosten nicht bezahlen kann und sie daher abverdienen…

революционер

RDWB2

революционер Revolutionär m профессиональный революционер презр. - Revoluzzer m abwertend

Stationer

DRW

stat·ioner

Stationer, m. Wanderkrämer, Spezereihändler vgl. Station (I) statzawner oder appotecker, stationarius Voc. 1482 ee8r