Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
io[h]uuedarhalba st. sw. f.
st. sw. f.; vgl. mhd. ie(t)wederhalben, frühnhd. jedwederhalben (beide adv.).
Stark flekt.: eo-weder-halba: acc. sg. Gl 2,358,47 (Schlettst., 12. Jh.).
Schwach flekt.: io-uvedar-halpun: acc. sg. Gl 2,661,5 (clm 18059, 11. Jh.).
iouuederhalpin Gl 2,179,35 s. io[h]uuedar u. halba.
nur in adverb. Gebrauch: lokal: auf beiden Seiten: zitraganen eowederhalba [deus divisit subito Rubrum mare ac] dilatatis (Hs. dilatis, dazu noch: deportatis ł divisis) utrimque [marginibus rigentium undarum in montis faciem latera erecta suspendit, Oros. 1,10 p. 58] Gl 2,358,47. piphahit iouvedarhalpun [locus ... Ampsancti valles: densis hunc frondibus atrum] urguet utrimque [latus nemoris, Verg., A. VII,566] 661,5.
Vgl. io[h]uuedarhalb, iogi[h]uuedarhalb (beide adv.).