Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
intragium n.
* intragium (-aium, -arium), -i n. (intrare, cf. francog. vet. entrage [cf. D. Vitali, Mit dem Latein am Ende? 2007. p. 512sq.] ) introitus, introductio – Handänderungsgebühr, ‘Ehrschatz’ (de re v. Dt. Rechtswb. II. p. 1294) : Chart. Laus. 572 (a. 1213) quem (sc. suum) clausum dedit Vuillermus ... burgensibus ... pro xviii solidis annuis ... receptis a predictis burgensibus pro -o intragio xxv libris. Chart. Basil. C I 351 alter (sc. viri et uxoris) superstes manens nullum -aium intraium , quod vulgo dicitur erschaz, dabit. A II 162 p. 216,3 emptor nomine -i intragii carratam vini ... dabit. 1…