Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
intimidus
intimidus , -a, -um. metu carens – furchtlos : Albert. M. bon. 124 p. 83,8 ‘fortioris esse videtur proprium in repentinis timoribus -um intimidum ( p. 1117 a ,19 ἄφοβον) et inturbatum esse quam in manifestis’ et praevisis. 125 p. 84,4 ‘in mari et in aegritudinibus -us intimidus ( p. 1115 b ,1 ἀδεής) est fortis’. 147 p. 97,11 fortis ... est -us intimidus et inverecundus similiter. eth. I 198 p. 180,8 ille, ‘qui’ est ‘fortis’, -us intimidus est ‘in’ navi ‘et’ in omnibus aliis periculis, et ‘non sicut’ nauta, qui ⌊non est timidus⌋ (-us intimidus , timidus var. l. ) ‘propter’ spem evasionis. ibid.…