Eintrag · Mittellateinisches Wb.
intimatio f.
intimatio (-cio), -onis f. 1 promulgatio, communicatio – Bekanntmachung, Mitteilung: MLWEpist. pont. Rom. 435 p. 832,16 nuncios suos ad nos (sc. Iohannem episcopum) direxit Heinricus, qui nobis hec omnia (sc. episcopatum novum creandum) dicerent ...; cuius sanctissimam -emintimationem ... intuentes eqs. MLWChart. ord. Teut. (Hass.) 322 p. 242,29 omnes, qui sua crederent interesse ..., citari fecimus (sc. Everardus) peremptorie in eadem ecclesia, ut certa die ... coram nobis ... conparerent proposituri ... de interesse et iure suo super ecclesia ..., cum -eintimacione, quod sive venirent sive non, nos nichilominus procederemus super peticione partis conparentis. 2 per confusionem i. q. interminatio – Androhung: MLWRyccard. chron. a. 1213 p. 51,34 (epist. papae) nos eos (sc. piratas) ... excommunicationis vinculo innodamus sub -eintimatione anathematis inhibentes, ne eqs. (MLWChart. episc. Hild. I 765. MLWChart. Pomm. 1098 [item 1163 p. 423,23 interminatione (-eintimatione var. l.)]).Mandrin