intervallum

intervallum -i n. I. ‚Intervall‘, Tonabstand II. Tonschritt III. Intervallschritt IV. Zwischenstufe, Zwischenschritt — I.‘interval’, distance between pitches II. step III. (composite) step IV. intermediate pitch, intermediate step I ‚Intervall‘, Tonabstand — ‘interval’, distance between pitches 1 Definition [s.VI] LmLBoeth. mus. 1, 8 p. 195, 6: Intervallum vero est soni acuti gravisque distantia (inde LmLReg. Prum. 4, 16. LmLAnon. Bernh. 2, 67. LmLTon. Gratianop. p. 48. LmLAnon. Pannain p. 409. LmLIoh. Aegid. 14, 8. LmLHier. Mor. 14 p. 60, 18. LmLHugo Spechtsh. comm. p. 83. LmLComm. Boeth. II p. 182, 30. LmLIoh. Cicon. mus. 1, 64 p. 218, 7. Anon. Gemnic. 2, 2, 5. LmLGeorg. Ans. 1, 115. LmLIoh. Legr. rit. 1, 1, 3, 8. LmLIoh. Tinct. diff. 143. LmLFr. Gafur. op. 2, 4. LmLNicol. Burt. 1, 3, 17. LmLAdam Fuld. 2, 7. LmLFr. Gafur. theor. 2, 3, 3. LmLGuill. Pod. 1, 13. LmLFr. Gafur. pract. 1, 2). [s.XIII] LmLComm. Boeth. I 1, 8 p. 45: inter duos autem sonos consonanciam facientes est intervallum, i. quaedam unius ad alterum distancia describit intervallum. [s.XIV] LmLIac. Leod. spec. 2, 11, 11: Vocatur autem intervallum differentia, distantia vel spatium existens inter sonum gravem et acutum, uti sic se habet intervallum ad distinctos inaequales sonos, ut differentia ad distinctos inaequales numeros. LmLIac. Leod. spec. 4, 15, 1: Vocatur autem intervallum... distantia vocis a voce. ... Habet igitur intervallum locum inter voces inaequales vel dissimiles, quarum una gravis est vel acuta respectu alterius.[] Potest autem intervallum vocum sumi tripliciter: uno modo pro distantia vel differentia vocum extremarum alicuius consonantiae; secundo modo pro distantia vocum immediate se habentium inclusarum in aliqua consonantia; tertio modo pro distantia non modo vocum immediatarum alicuius consonantiae, sed quarumcumque inter se comparatarum. LmLHugo Spechtsh. comm. p. 83: quando una vox distat ab alia gravitate vel acumine seu intensione aut remissione, talis distantia intervallum vocatur. Huiusmodi autem intervalla a musicis modi vocantur. LmLComm. Boeth. II p. 182, 37. [s.XV] LmLUgol. Urb. 1, 22, 6: intervallum est duorum sonorum distantia. LmLIoh. Legr. rit. 1, 1, 3, 11: Illud autem spacium, quod est inter phthongon et phthongon, appellatur intervallum (sim. LmLNicol. Burt. 1, 21, 118). LmLTrad. Holl. VI 22, 7. LmLGuill. Pod. ench. 27 p. 390. 2 Gebrauch — usage a allgemein — general [s.I a.Chr.] LmLVitruv. 5, 4, 2. al. [s.III] LmLCens. 10, 5: in musica quaedam certa sunt intervalla, quae symphonias possint efficere (inde LmLMus. ench. 10, 4. LmLInch. Uchub. 261). [s.IV] LmLCalc. 73. al. LmLAugust. 1, 4, 5: de intervallis acutarum graviumque vocum. al. LmLMacrob. 2, 1, 2. al. [s.VI] LmLBoeth. mus. 1, 12 p. 199, 4: Omnis vox aut συνεχης est, quae continua, aut διαστηματικη, quae dicitur cum intervallo suspensa (inde LmLReg. Prum. 7, 4. LmLAnon. Bernh. 2, 60. LmLIoh. Legr. rit. 1, 1, 5, 4. LmLFr. Gafur. op. 2, 2. LmLNicol. Burt. 1, 8, 56. LmLFr. Gafur. theor. 2, 2, 19). al. [s.IX-XII] LmLGloss. Boeth. mus. 1, 12, 10. al. LmLGloss. Boeth. ar. 484: Maius intervallum diastema, minus intervallum sistema apud musicos nominatur. al. [s.IX] LmLIoh. Scot. annot. 10, 22. al. LmLRemig. Aut. 500, 13. al. LmLAurelian. 10, 6. LmLScol. ench. 3, 145: Intervallum vero est non silentii inter ptongos, sed spacii, quo alterum alteri praestat. al. LmLHucbald. 6: Inaequales autem hae appellantur voces, quae binae sibi coniunctae, una acutiori, altera pressiori sono cum quolibet intervallo profertur. Sed ipsa intervalla in quibusdam minora, in quibusdam maiora existunt. LmLHucbald. 12: Aliud est enim consonantia, aliud intervallum. al. [s.X-XI] LmLPs.-Odo dial. p. 253b. LmLBerno prol. 2, 32: nec ipsa humani appulsus possibilitas admittit, ut intervallis tam longe distantibus inter se aliquis aptus reddatur sonus. LmLBerno prol. 3, 3: V^tus tantum et VII^mus modus inter musicae artis consonantias repperiuntur, hoc est dyatesseron, quod est sesquitertia, ac dyapente, quod est sesqualtera. ... In reliquis vero non sunt consonantiae, sed intervalla et quaedam vocum discrimina. al. LmLWilleh. Hirs. 5 (c. 4), 5. al. LmLComm. Guid. 53 p. 144. al. LmLAnon. Prag. 195. al. LmLFrut. brev. pr. p. 26: Bene autem modulari est rata tonorum et intervallorum dispositione per legitimos excursus apta modulatione suaves cantus formare. LmLFrut. brev. 10 p. 64: De musicis intervallis. al. [s.XI-XII] LmLIoh. Cott. mus. 21, 4: Cum enim in usualibus neumis intervalla discerni non valeant. al. [s.XIII] LmLHier. Mor. 20 p. 154, 6. LmLPs.-Mur. summa 902: De speciebus intervallorum. LmLPs.-Mur. summa 911. LmLPs.-Mur. summa 1100: De signis intervallorum a diversis diversimode ordinatis rubrica. al. LmLEngelb. Adm. 2, 1, 4: Ad inveniendum itaque musicorum sonorum et vocum intervalla et distancias ymaginandum est, quod sicut duorum hominum per distinctos ac diversos gradus inferiores et superiores in aliqua scala habente solos VIII^o gradus simul ascendencium vel simul descendencium distancia et elongacio ab invicem mensuratur per numerum mediorum graduum inter ipsos. al. [s.XIV] LmLMarch. luc. 2, 3, 4: ‚dyastema‘ Grece, Latine ‚interspacium‘ vel ‚intervallum‘ duorum ptongorum dicitur (inde LmLIoh. Cicon. mus. 1, 22 p. 100, 9). al. LmLIac. Leod. spec. 4, 15, 2: unius consonantiae unum est tamen intervallum, et sicut quaelibet consonantia ab aliqua quacumque[] distincta est, sic intervallum vocum suarum distinctum est ab intervallo vocum cuiuscumque alterius consonantiae. al. LmLHugo Spechtsh. comm. p. 98. al. LmLQuat. princ. 3, 56: nimia intervallorum elevacio et deposicio nimia eque viciosum est. al. LmLIoh. Boen ars 2, 22, 3: Supponendum quidem est, ut dixi, ab initio homines cantasse et in cantu, prout natura dabat, fecisse intervalla, id est descensus et ascensus. al. LmLComm. Boeth. II p. 192, 11: vocum intervalla racionibus regulatis submittunt. al. [s.XV] LmLIoh. Cicon. mus. 1, 61 p. 216, 9. al. LmLAnon. Claudifor. 6, 1, 11: Ad inveniendum igitur intervallum seu distantiam vocum formandus est primo unisonus et ergo datus ascensus de inferiori ad superiorem vocem, dein dicuntur considerari extrema, quae correspondent vocibus, postremo obmissis mediis vel media debet fieri saltus de sono correspondente inferiori ad sonum correspondentem superiori voci. LmLAnon. Claudifor. 6, 1, 12: ascensus similiter et descensus per intervallum sive saltum. al. LmLUgol. Urb. 1, 2, 18. al. LmLGeorg. Ans. 3, 57. al. LmLTrad. Holl. I p. 174. LmLIoh. Legr. rit. 1, 1, 12, 6. al. LmLFr. Gafur. op. 2, 4: De gravitate et acumine et intervallo (inde LmLFr. Gafur. theor. 2, 3, tit.). al. LmLNicol. Burt. 1, 6, 42: Quibus vero inter se intervallis distent (sc. consonantiae), non auribus, quarum sunt obtusa iudicia, sed regulis et ratione metimur (cf. Boeth. mus. 1, 9 p. 196, 3. sim. Fr. Gafur. theor. 1, 7, 3). al. LmLGuill. Pod. ench. 35 p. 394. al. LmLGuill. Pod. 1, 6: Sensus enim intervallorum aliud alio maius, aliud vero minus. Ratio autem, quantum maius minus supergraditur et econtra, determinat. LmLGuill. Pod. 2, 9: duricies sonorum a magnitudine intervallorum, mollicies vero a parvitate necessario provenit. LmLGuill. Pod. 3, 37: De parvissimis sonis sive intervallis. al. LmLFr. Gafur. pract. 3, 1: melodia ex vocibus constat et intervallis atque temporibus. al. b bezogen auf definierte Abstände — with respect to defined distances [s.I a.Chr.] LmLVitruv. 5, 4, 3: chromati (sc. generis) duo hemitonia in ordine sunt composita, tertium trium hemitoniorum est intervallum. al. [s.III] LmLCens. 10, 4: duorum triumve ac deinceps aliquot tonorum intervallum. al. [s.VI] LmLBoeth. mus. 3, 8 p. 278, 10: De minoribus semitonio intervallis. al. [s.IX-XII] LmLGloss. Boeth. mus. 3, 3, 12: intervallum sex tonorum. al. [s.IX] LmLRemig. Aut. 512, 5. LmLMus. ench. 9, 17: Semitonium non plenum toni intervallum (sim. LmLScol. ench. 3, 157. LmLInch. Uchub. 16). al. LmLScol. ench. 3, 547. al. LmLHucbald. 22. al. [s.X-XI] LmLPs.-Odo mus. p. 266a: Et illa descensio vel ascensio, hoc est ipsum intervallum, quod est a prima voce, ubi inscribitur ⋅A⋅ usque ad secundam, ubi inscribitur ⋅B⋅, tonus est primus. al. LmLPs.-Odo dial. p. 254b. LmLBerno prol. 2, 6: Secundus (sc. modus) iam perceptibilioris est intervalli et fit in tono (cf. Hucbald. 7). al. LmLBerno ton. p. 75a: distat a finali diatessaron intervallo. al. LmLGuido ep. p. 486, 201. LmLHermann. vers. p. 149: Ter tria iunctorum sunt intervalla sonorum (inde LmLWilleh. Hirs. 25 (c. 24), 5. LmLFrut. brev. 10 p. 69. LmLAnon. Wolf p. 195. LmLIoh. Cott. mus. 8, 20. LmLAnon. Lovan. p. 489b. LmLIac. Leod. spec. 6, 113, 26. LmLHugo Spechtsh. 280. Anon. Gemnic. 2, 2, 42. LmLTrad. Holl. I p. 173. LmLConr. Zab. tract. p. 240). eqs. LmLWilleh. Hirs. 22 (c. 21), 1: Quot sint intervalla vocum. eqs. LmLWilleh. Hirs. 24 (c. 23), 1: Unde constent intervalla. eqs. al. LmLComm. Guid. 61 p. 137: non per aliquam unam consonantiam, sed per intervallum, ubi est vel tonus vel semitonium cum diapente, recurrimus. al. LmLTon. Aug. p. 94a: maximum continuate vocis intervallum includens scilicet diapente et tonum. LmLTon. Aug. p. 124a: incipiunt vel ditono vel diapente intervallo a finali in acumine. al. LmLFrut. brev. 10 p. 65: Sed domnus Guido negat tritonum in intervallis fieri. al. [s.XI-XII] LmLIoh. Cott. mus. 8, 15 (inde LmLHier. Mor. 14 p. 60, 15). al. [s.XIII] LmLHier. Mor.[] 14 p. 59, 9. LmLTrad. Garl. plan. I 100: Sed intervallo ⋅Γ⋅A⋅ et intervallo ⋅A⋅C⋅ est tonus et tonus, ergo intervallo ⋅C⋅C⋅ est semitonium. al. LmLAnon. Couss. IV p. 67, 9: Differentia inter diapason et diapente, quae dicitur intervallum, est diatesseron. Differentia vel intervallum inter diapason et diatesseron est diapente. al. LmLPs.-Mur. summa 934: Tonus minor nihil aliud est quam consonantia duarum notarum dissimilium perfecta et prima, et huius consonantia dicitur intervallum quasi intersticium sive distancia. al. LmLEngelb. Adm. 1, 4, 8: ita in musica ex duobus sonis per arsin et thesin ... generatur tonus, qui est differencia prima vel primus modus consonancie musicalis habens vocis continue intervallum. al. LmLWalt. Odingt. 2, 7, 8: Et intervallum, quod est inter sex tonos et diapason, comma vocabitur. al. [s.XIV] LmLIac. Leod. spec. 5, 8, 7. al. LmLHugo Spechtsh. comm. p. 91. al. LmLQuat. princ. 3, 13-17. al. LmLIoh. Boen ars 2, 20, 2. al. LmLComm. Boeth. II p. 276, 14. al. LmLCompil. Ticin. C 125: Quid est ditonus? Est consonantia duorum sonorum in uno intervallo positorum. al. [s.XV] LmLIoh. Cicon. mus. 1, 59 p. 210, 7. al. LmLGob. Pers. p. 184b: Et hi duo ultimi modi (sc. semitonium cum diapente et tonus cum diapente) rarius occurrunt in cantu, unde quidam musici eos vocant intervalla. LmLAnon. Claudifor. 6, 5, 1: modi, qui restant, videlicet tonus cum diapente, semitonium cum diapente, ditonus cum diapente et semiditonus cum diapente, dicuntur intervalla modorum. LmLUgol. Urb. 1, 75, 3. al. LmLGeorg. Ans. 1, 116. al. LmLIoh. Legr. rit. 2, 1, 3, 6. al. LmLFr. Gafur. op. 1, 2. al. LmLFr. Gafur. theor. 4, 3, 4: Cum enim minus intervallum, quod concine est, secundum Baccheum recentiorem apud Graecos auctorem sit diesis. al. LmLGuill. Pod. ench. 7 p. 371: Cum enim tonus spatium sive intervallum fuerit duarum vocum sesquioctava proportione ad esse deductum, ut ostensum est, ipse igitur voces erunt de necessitate tanquam duo puncta intervallum terminantia, non autem constituentia. al. LmLGuill. Pod. 2, 12: ab imperfecto intervallo, id est semitonio. al. LmLFr. Gafur. pract. 1, 3. al. LmLMon. Boetius p. 233, 41: fac intervallum cromaticum inter hypaton meson et lichanos hypaton, et erunt tria semitonia incomposita. c bezogen auf Zahlenverhältnisse — with reference to mathematical ratios [s.IV] LmLMacrob. 2, 2, 22. al. [s.VI] LmLBoeth. mus. 2, 18 p. 250, 18: Itaque maxime distant soni in bis diapason, cum a se quadrupla intervalli demensione discedunt. al. [s.IX-XII] LmLGloss. Boeth. mus. 4, 2, 203: ‚uno duplici intervallo‘: uno diapason. al. [s.IX] LmLScol. ench. 3, 154: Qui ptongi sesquioctavum habent intervallum? LmLScol. ench. 3, 216: voces commensuralibus intervallis convenientes auditum oblectant, ceterae sunt dissonae. al. LmLReg. Prum. 4, 15: Continet quippe novenarius totum octonarium numerum intra se et insuper eius octavam partem, id est unum. Et hanc differentiam appellant musici intervallum <toni>, arithmetici vero sesquioctavam proportionem. LmLReg. Prum. 9, 20: Sed semitonium vocaverunt sonum tono minorem, quem tam parvo intervallo distare deprehensum est, quam hi duo numeri inter se distant, id est ducenta quadraginta tria et ducenta quinquaginta sex. [s.X-XI] LmLPs.-Odo dial. p. 254b. LmLWilleh. Hirs. 26 (c. 25), 1: Quibus proportionibus constent intervalla. eqs. [s.XI-XII] LmLTheog. Mett. 8, 5 (p. 186a): Item sesquitercia proportio est in mensura, ubi maius intervallum minus in se continet et eius terciam partem ..., et haec est forma dyatesseron (inde LmLProp. In arithm. 8). [s.XIII-XIV] LmLPs.-Mur. summa 23. LmLEngelb. Adm. 2, 1, 23: Intervallum vero illarum duarum vocum est medium spacium distancie ipsarum, cuius quantitate et proporcione quantitas et proporcio ipsius distancie mensuratur. al. LmLWalt. Odingt. 3, 1, 18. LmLIac. Leod. spec. 4, 15, 13: Sumit enim Boethius intervallum[] pro proportione et quandoque pro consonantia. Et secundum hoc distinguuntur et numerantur intervalla ex distinctis proportionibus et consonantiis. al. LmLComm. Boeth. II p. 360, 1: cumque sesqualterum, quod medietatis est intervallum, tres tonos capiat cum semitonio. al. [s.XV] LmLUgol. Urb. 5, 51, 25. al. LmLFr. Gafur. op. 4, 8. al. LmLGuill. Pod. 3, 20: tonus sive sesquioctavum intervallum. al. LmLFr. Gafur. pract. 1, 2. al. LmLFr. Gafur. gloss. 14, 2: Semitonium minus est soni gravis et acuti intervallum atque distantia in medio harum duarum proportionum, scilicet 20 ad 19 et 19 ad 18. al. II Tonschritt (kleinstmöglicher Tonabstand in einem zugrundeliegenden Tonsystem) — step (smallest possible interval in a given tonal system) [s.I a.Chr.] LmLVitruv. 5, 4, 3: Diatoni (sc. generis) vero, quod naturalis est, facilior est intervallorum distantia. LmLVitruv. 5, 4, 9: Non enim inter duo intervalla, cum chordarum sonitus aut vocis cantus factus fuerit, nec inter tria aut sex aut septem possunt consonantiae fieri, sed, uti supra scriptum est, diatessaron et diapente et ex ordine ad disdiapason convenientiae ex natura vocis congruentis habent finitiones. al. [s.VI] LmLBoeth. mus. 1, 17 p. 203, 19: Diatessaron, quae est consonantia, vocum quidem est quattuor, intervallorum trium (inde LmLReg. Prum. 15, 4. LmLTon. Lugd. pr. 3. LmLLect. Guid. p. 44. LmLAnon. Pannain p. 409. LmLIoh. Cicon. mus. 1, 26 p. 124, 20). LmLBoeth. mus. 1, 23 p. 216, 27: Idcirco autem incompositum hoc triemitonium appellamus, quoniam in uno collocatum est intervallo. Potest enim appellari triemitonium in diatono genere semitonium ac tonus, sed non est incompositum; duobus enim id perficitur intervallis. al. [s.IX-XII] LmLGloss. Boeth. mus. 1, 23, 10. al. [s.IX] LmLRemig. Aut. 508, 1. al. LmLScol. ench. 3, 413: diatessaron ... in quattuor scindatur voculas, in intervalla tria. [s.X-XI] LmLAnon. Bernh. 2, 43-44. LmLPs.-Odo mus. p. 268b. al. LmLPs.-Odo dial. p. 254b: a prima ⋅A⋅ in octavam ⋅a⋅ constat autem (sc. diapason) vocibus octo, intervallis septem. al. LmLAnon. Prag. 42. al. LmLAnon. Venet. I 9. [s.XII] LmLGuido Aug. 66: In nullo autem cantu aliquod spatium vel lineam per se debet obtinere (sc. ⋅b⋅ rotundum), sed intervallo ⋅C⋅ quadrati quasi furtim aliquando interponi. eqs. LmLTheinr. Dov. 3, 1 p. 226, 5: Convenientiarum alia est unius intervalli, ut tonus, semitonium; alia multorum, ut ditonus, semiditonus. al. [s.XIII] LmLIoh. Aegid. 14, 7. al. LmLHier. Mor. 23 p. 171, 6. LmLEngelb. Adm. 2, 28, 6: Tercia coniunctio est inter quaslibet duas voces distantes per unam mediam interpositam, hoc est a qualibet voce per duo intervalla usque ad terciam. al. LmLWalt. Odingt. 3, 8, 5. al. [s.XIV] LmLMarch. luc. 9, 1, 21: Ditonus autem in uno intervallo positus ratione dicta enarmonicum genus est ... In duobus intervallis dyatonicum genus est (inde LmLIoh. Cicon. mus. 1, 24 p. 114, 11). al. LmLIac. Leod. spec. 4, 15, 2: Potest autem intervallum vocum sumi tripliciter: ... secundo modo pro distantia vocum immediate se habentium inclusarum in aliqua consonantia. LmLIac. Leod. spec. 4, 15, 4: Si vero sumatur intervallum secundo modo, fit in consonantia duas tantum voces includente, in qua scilicet inter extremas voces nulla mediat vox, secundum usum unum tantum intervallum est, ut in semitoniis et tonis. In illa vero, in qua tres sunt voces, duae extremae et una intermedia, duo sunt intervalla vel secundum aliquos duo spatia, ut in semiditono et ditono. ... Et generaliter loquendo, sumendo intervalla modo secundo, qui dictus est, quaelibet consonantia quot habet voces, tot intervalla una excepta. al. LmLQuat. princ. 3, 12: Et ita dispositis lineis et spaciis per ea voces eleventur et deponantur, ut, quot fuerint linee et spacia, tot dicantur vocum intervalla. Anon. Meyer 3, 13. al. LmLComm. Boeth. II p. 278, 7. al. [s.XV] LmLIoh. Cicon. mus. 1, 24 p. 116, 1. al. LmLUgol. Urb. 1, 26, 10: a diatesseron per sonos seu voces non discrepat tritonus nec per intervalla, quia quatuor[] vocibus et intervallis tribus uterque coniungitur. al. LmLAnon. Carthus. pract. 12, 7: Intervallum dicitur hic ascensus vel descensus de una voce ad aliam immediate se subsequentem, sicut de una linea ad spacium, quod immediate sequitur sive ascendendo sive descendendo, sive distantia fuerit unius toni sive unius semitonii ita, quod intervallum nullam ponit differentiam vel discretionem inter tonum et semitonium, sed hoc facit naturale sentimentum. Et secundum hoc inter istas voces ut fa sunt quatuor (?) intervalla, scilicet ut re my fa. al. LmLTrad. Holl. I p. 175. LmLIoh. Legr. rit. 1, 3, 3, 14. al. LmLFr. Gafur. op. 4, 8. al. LmLBart. Ram. 1, 2, 8 p. 49: Diapente vero quatuor modis fiet, quoniam quatuor continet intervalla, tres verum tonos unumque semitonium. Primus igitur modus habebit semitonium in secundo intervallo, ut ⋅a⋅e⋅. al. LmLNicol. Burt. 1, 21, 119. al. LmLFr. Gafur. theor. 4, 8, 6. al. LmLGuill. Pod. 1, 20. al. LmLFr. Gafur. pract. 1, 2: diatonici systematis intervalla. al. III Intervallschritt (unmittelbare Verbindung von einer Tonstufe zu einer anderen) — (composite) step (composite joining of two degrees into one interval) [s.XIV] LmLMarch. luc. 9, 1, 20: Ditonus autem in uno intervallo positus ratione dicta enarmonicum genus est ... In duobus intervallis dyatonicum genus est. LmLMarch. luc. 9, 1, 28: Omnis dyatessaron in uno intervallo posita enarmonicum genus est ... Omnis dyatessaron in tribus intervallis posita dyatonicum genus est. al. LmLCompil. Ticin. C 144: Coniunctio, que fit in unum intervallum, enarmonicum genus est, videlicet ut mi, ut fa, ut sol et sic de similibus. al. [s.XV] LmLIoh. Cicon. mus. 1, 24 p. 114, 6. al. LmLUgol. Urb. 1, 66, 5: unico diatesseron intervallo ad ⋅F⋅ primum ascendit. al. LmLIoh. Legr. rit. 1, 3, 2, 4. al. LmLFr. Gafur. op. 5, 7: Unde notandum est, quod licet diapentes consonantia uno vel duobus vel tribus intervallis constet. al. LmLGuill. Pod. 2, 3. al. LmLFr. Gafur. pract. 1, 3. IV Zwischenstufe, Zwischenschritt (innerhalb eines Intervalls) — intermediate pitch, intermediate step (within an interval) [s.XII] LmLTheinr. Dov. 3, 1 p. 226, 9. al. [s.XIV] LmLHugo Spechtsh. comm. p. 140: Prima differentia respicit illas antiphonas, quae in ipsa finali ⋅G⋅ incipiunt et per intervalla ad diapente consurgunt. Secunda differentia respicit illas antiphonas, quae in finali ⋅G⋅ incipiunt et sine intervallo ad diapente consurgunt. LmLCompil. Ticin. C 145: omnis consonantia composita sine intervallo diatonicum genus est. [s.XV] LmLIac. Twing. p. 130, 19: quasi sine intervallo ad ⋅d⋅lasolre festinant. LmLUgol. Urb. 1, 112, 29: ad ⋅D⋅ absque medio intervallo diapente intendit ad ⋅A⋅. al. LmLThom. Bad. p. 84: Tonus est adherencia duarum vocum plenum sonum emittencium sine aliquo intervallo (sim. LmLTrad. Holl. II 22 p. 20 (p. 423b). LmLLad. Zalk. A 59. LmLSzydlov. 7 p. 29. LmLContr. Volentibus I p. 24a). LmLTrad. Holl. I p. 162. LmLTrad. Holl. VI 7, 10. LmLFr. Gafur. pract. 3, 13. LmLInterv. Prima species p. 229: Tertia (sc. species) est semitonus et est coniuntio duarum vocum semiplenam elevationem redens atque depositionem sine aliquo intervalo (sim. LmLContr. Volentibus I p. 24b). LmLMon. Boetius p. 234, 65. saepius