Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
interrogative adv.
adv. interrogative . interrogationis modo – nach Art einer Frage : Epist. pont. Rom. sel. I 2 p. 36,3 Iohannis presbyter ... dixit secundum divinam scripturam existimans esse, quando angelus Domini percussit centum octoginta quinque milia Assyriorum in una nocte ...; nam utrum sic esset, an non, minime confirmavit, sed -e interrogative taliter memoravit (spectat ad Vulg. IV reg. 19,35) . Godesc. Saxo theol. 11 p. 223,20 illud apostoli (sc. Vulg. I Cor. 4,2) ... debet hyronicos -e interrogative legi (sim. Albert. M. eth. I 32 p. 29,58 hoc totum -e interrogative est legendum. al.) . al . Clement…