interpretativus

* interpretativus , -a, -um. 1 explanans, enarrans, explicans – erläuternd, erklärend, auslegend, ‘interpretierend’ : Remig. Altiss. mus 499,9 ‘ἐξαγγελτικόν (sc. genus) , quod etiam ἑρμηνευτικόν dicitur,’ hoc est -um interpretativum , rationem ... de omnibus reddit. Albert. M. sent. 1,2,1 p. 47,54 sit circulus habens virtutem intellectivam et -am interpretativam , quod scilicet ipse intelligat, quid apprehendat eqs. herm. 1,1,1 p. 375 b ,36 multae ... orationes non sunt -ae interpretativae vel enuntiativae, ut deprecativa eqs. Conr. Mur. summ. p. 163,4 sunt verba ... iudicativa, -a interpretat…