Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
interminus
interminus , -a, -um. infinitus – unbegrenzt, unendlich (usu eccl. et theol.) : 1 de tempore: Mirac. Bav. 2,13 si tibi ... res cordi sunt aevo -o intermino possidere. Herib. hymn. 6,13,4 aetates per -as interminas . Herm. Augiens. vit. 689 qui caducis laudibus extollitur ..., laudes ... - intermin ę perdet futuras glorię. Chart. Naumb. I 168 p. 148,10 quicumque ... confirmacionis huius integritati ... faverit, proficiat ei pietas ipsa ... ad capessendum inestimabile premium -e intermine creacionis. al. v. et MLW p. 2173, 14 . 2 de extensione: Godesc. Aquens. opusc. 1,14 p. 77,10 crucis cornua …