Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
intentatio f.
intentatio (-cio), -onis f. 1 actio vel actus (com)minandi – Drohung, das (An)Drohen : Ioh. Neap. Ian. 7 p. 875 E cum nulla fatigatione itineris, nulla terroris -e intentatione retraherentur sancti , quin vicariam sibi non exhiberent affectionem, accidit ..., ut eqs. Flod. hist. 3,27 p. 351,3 repetens praesul maledictionis -cionem intentacionem (intentionem M ), quam domnus ... Gregorius contra presumptorem ... monasterii iaculatus sit. Chart. Rhen. inf. I 409 ne ... quisquam huic ... traditioni ... contraire presumat, omnimodis prohibemus et sub anathematis -e intentatione interdicimus ( sc. …