Eintrag · Mittellateinisches Wb.
intellector m.
intellector, -oris m. 1 qui intellegit – einer der versteht: a in univ.: MLWGodesc. Saxo conf. p. 77,12 quisquis huius fidei et confessionis meae dignaris esse pius lector et peritus -rintellector eqs. MLWHugo Honaug. (?) ignor. 12 non habent caelestia divinitatis occulta ... aliquem neque etiam in archangelis -emintellectorem, sed in intelligendo admittunt scrutatorem et investigandi amatorem. al. b explanator, interpres – Erklärer, Deuter, Ausleger: MLWHincm. epist. 37b p. 22,14 ne locum adhaerendi perversi quique sacrorum verborum -esintellectores invenirent eqs. MLWEpist. Hann. 98 p. 166,2 probatissimi canonicarum scripturarum -esintellectores atque retractatores. 2 lector – Leser: MLWEkkeb. Schon. opusc. 7 p. 313,6 erudiat parabola (sc. Dalilae et Samsonis) -emintellectorem. 3 intercessor – Vermittler (usu publ. et iur.): MLWChart. Burgenl. I 343 (a. 1250/54) quod magister Dionisius non fuerit ordinarius iudex eorum (sc. partium adversarum), set fuit arbiter inter eos et -rintellector.Mandrin