Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
insuperabilis
insuperabilis (in s-), -e. qui superari non potest, inexsuperabilis, indomabilis, invincibilis, invictus – unbesiegbar, unbezwingbar, unüberwindbar, unbezähmbar, unerschütterlich : 1 de anim. eorumque virtutibus, actibus sim.: a de hominibus: α in univ. (spectat ad pugnam contra diabolum: MLW l. 8): Notker. Balb. gest. 2,15 p. 80,19 -is insuperabilis Pippinus. Annal. Alam. a. 907 (rec. B) bellum (om. p. corr.) Baugauriorum cum Ungaris -e insuperabile . Widuk. gest. 1,10 p. 17,23 quam duri et -es insuperabiles (in superabiles, superabiles var. l. ) existerent Saxones. Thietm. chron. 4,49 exivit…