insufflo

insufflo, -avi, -atum, -are.script. -ufl(o): MLWMLW p. 2085, 23. 30. al.usu impers.: MLW p. 2085, 9. adde MLWAlbert. M. animal. 7,55.partic. perf. usu adi.: MLWMLW p. 2085, 38. 40. I flatum (e-, im)mittere (in), (in-, af)flare, inspirare – (hinein-, an)blasen (in), (ein-, an)hauchen: A usu christiano: 1 spectat ad spiritum vitalem, animam (expressius i. q. animare – beseelen: MLWl. 68): MLWConc. Karol. A 19^D p. 138,1sq. cum ex limo terrae Deus finxisset hominem, protinus in eum -vitinsufflavit spiraculum vitae ...; non igitur alter (homo), qui formatus est, et alter, qui -tusinsufflatus, sed unus idemque. MLWHraban. anim. 2 p. 1112^B constat, quod a Deo originem sumpserit (sc. homo); quod autem -asseinsufflasse dicitur Deus, non ita credendum est Deum -asseinsufflasse, qui est incorporeus et invisibilis, quemadmodum nos -andoinsufflando spiritum resolvimus, ... sed eqs. 2 spectat ad spiritum sanctum: MLWLiber diurn. 84 p. 96,16 in nomine suo mitti a Patre sanctum spiritum manifestat Filius et -andoinsufflando discipulis ... utpote de se procedentem adnuntiat (spectat ad Vulg. Ioh. 20,22). MLWRup. Tuit. vict. 13,18 p. 423,34 non ... otiose -vitinsufflavit (sc. Christus) dando spiritum sanctum discipulis in potestatem remittendi peccata, nec inaniter discipuli ... eius baptizando -antinsufflant, sicut habet consuetudo ecclesiastica. 3 spectat ad sacramentum baptismatis: MLWCapit. reg. Franc. 125 p. 247,12 quid sit abrenuntiatio (sc. satanae) ...; cur -aturinsufflatur vel cur exorzizatur. v. et MLWl. 6. 4 spectat ad miracula: MLWIonas Bob. Columb. 1,27 p. 213,20 ⌊vas -at⌋insufflat (vasi -atinsufflat, vas sufflat var. l.), miroque modo vas cum fragore dissolvitur. MLWWolfhard. Waldb. 3,10 p. 288,6 affuit ei (mulierculae mutae) quaedam ... puella, quae ei flatu placidissimo -vitinsufflavit in aures (sc. in somnio). MLWOtto Sanblas. chron. 47 p. 76,20 allatis ... ad eum mutis ... ora eis aperiens -vitinsufflavit (sc. Volco) eisque, ut loquerentur, imperavit. MLWCaes. Heist. mirac. I 10,53 p. 254,11 statim circa caput et faciem tantum sensit pulverem, ac si follibus ei -returinsufflaretur. B usu profano: 1 gener.: a in univ.: α de hominibus (daemone: MLWl. 33): MLWVita Liutg. I 32 carbones detegit (sc. unus ex clericis) et -ansinsufflans sopitos suscitat ignes. MLWChron. Mich. 7 p. 26,32 partem ... candelae, quam ardentem manu tenebat, -andoinsufflando extinguit mater. MLWAlbert. M. animal. 1,542 quando aliquis -uflatinsuflat cannam mortui animalis ... inspiratus spiritus intrat loca profundissima pulmonis. ibid. al.in imag.: MLWPetr. Dam. epist. 80 p. 416,17 istis (flammis furentibus libidinis) per effectum libidinis non -oinsufflo. β de animalibus: MLWPetr. Dam. epist. 86 p. 466,16 tertia die pater eius (catuli) adveniens in faciem eius -atinsufflat (influat var. l.) sicque viventem celeriter excitat. MLWAlbert. M. animal. 8,170 quoniam venit (sc. locustae quoddam genus) ad [h]ostium apum et -uflatinsuflat stridore quodam. b (re)spirare – (aus)atmen: v. MLW p. 2084, 71. c sibilare, fremere – zische(l)n, schnauben: MLWVita Norb. I 15 p. 690,20 demon indignanter -vitinsufflavit in eum (agricolam) et evanuit. 2 anat.: MLWAlbert. M. animal. 19,43 motor vocis, qui est pulmo, aerem ad cannam -uflansinsuflans multum movet aerem. 3 medic.: MLWRecept. Sangall. II 35 absinthio sicco tundis et cernis, per canna in fauces -asinsufflas. MLWPaul. Aegin. cur. 33 p. 15,7 elacterii sucus cum lacte infusus, et siccum elacterium -tuminsufflatum (3,5,1 ἐμφυσώμενον). MLWTract. de aegr. cur. p. 104,7 evocetur sternutatio ... cum pulvere camphore naribus -tainsufflata. al. v. et MLW p. 2084, 55. II ?sibilando exsufflare – ?zischend ausstoßen, verhöhnen: MLWChart. ord. Teut. 327 p. 295,21 (epist. papae a. 1221) qui Saraceni christianum nomen -antinsufflant (an leg. insultant?) et fidelium effundere sanguinem moliuntur.Buckatz