Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
instupefactibilis
* instupefactibilis , -e. (in- et stupefacere) qui stupefieri non potest, intrepidus – unerschütterlich, unerschreckbar : Albert. M. eth. I 205 p. 184,27 quod ‘fortis’ in ... terribilibus aut ausibilibus, quae secundum hominem sunt, est ‘-is’ instupefactibilis ( p. 1115 b ,11 ἀνέκπληκτος), id est imperturbatus. eth. II 3,2,1 p. 236 a ,27 liberalis est, qui ad expensam impavidus est; magnificus autem, qui ad omnem largitionem -is instupefactibilis . 3,2,3 p. 239 a ,28 tali (sc. virtutis moralis) habitu armatus improvisus incidens in pericula, imperterritus et -is instupefactibilis est. Leithe-J…