Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
instrumentaliter adv.
adv. * instrumentaliter . modo instrumenti – als Hilfsmittel, Werkzeug, nach Art eines Werkzeuges, in ‘instrumentaler’ Weise : Caes. Heist. mirac. I 7,16 p. 22,22 meritum ... consistit penes gratiam efficaciter, ... penes opera virtutum, ut est oratio ..., -r instrumentaliter . Albert. M. phys. 8,2,5 p. 598,51sqq. non potest omne (movens) movere -r instrumentaliter , nisi aliud sit movens se ipso, quod ulterius movet id, quod movet -r instrumentaliter . anim. 2,3,6 p. 105,46 dixerunt animam habere ordinem ad omne id, quod -r instrumentaliter obsequitur ei. saepius . Hugo Ripelin. compend. 2,35…