Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
institutorius
institutorius , -a, -um. 1 ad fundationem pertinens – die Gründung betreffend, Gründungs- : Chart. Stir. II 19 p. 41,31 (a. 1196) tam traditionibus -is institutoriis ... ducis Karinthie quam confirmationibus privilegiorum ... ecclesiam ... optinentes in sue potestatem traxerunt (sc. abbas et conventus) possessionem. 2 ius -um i. q. ius colonorum – ‘Freistift-’, Baumannsrecht (de re v. MLW p. 2065, 11) : Trad. Reichersb. 251 (c. 1200) cum nobis dubium insideret de quibusdam hominibus nostris ..., quali iure nostre adtinerent ecclesie, proprietario vel -o institutorio seu etiam censuali eqs . Ma…