institutivus

* institutivus , -a, -um. 1 elementarius – grundlegend : Herm. Augiens. mus. p. 50,12 nec -a institutiva (constitutiva G, B ) nec formalis species habenda erit (sc. species diatesseron tritono constituta) . p. 50,28 -ae institutivae diatesseron species a finalibus recte removentur. 2 ordinans, disponens – ordnend, organisierend : Albert. M. pol. 4,3 i quae sit illa (pars civitatis demiurgica), ‘scilicet populi -a’ institutiva , quae scilicet distribuit populum, ita quod unusquisque sit in officio sibi congruo. 3 fort. i. q. constitutivus, decretivus – anweisend, verordnend : Conr. Mur. summ. p…