Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
instabilis
1. instabilis , -e. non stabilis, (se) movens, mobilis – nicht stillstehend, sich bewegend, beweglich : I strictius: A in univ.: 1 gener.: Adam gest. 4,40 p. 277,12 -is instabilis oceani euripus ad initia ... fontis sui archana recurrens ... nautas ... traxit ad chaos. Vita Leon. Nobil. 7 (ASBoll. Nov. III p. 152 E ) ad cuius (Dei) imperium -e instabile volvitur caelum. Albert. M. div. nom. 2,49 p. 77,26 quod ... ‘effusibile’ est sicut aqua et ‘-e’ instabile ( PG 3,644 B ἀσύστατα) sicut aer, non retinet figuram. epist. Dion. 4 F p. 889 a ,3 aqua. al. 2 natur. i. q. agilis – wendig, ‘agil’ : Co…