Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
insensibiliter adv.
adv. insensibiliter . 1 stulte, insane – törichterweise : Epist. pont. Rom. sel. I 2 p. 33,27 iconocauste heretici in eorum pseudosyllogum venerandas imagines corpori et sanguini Dominico insensa-r insensabiliter aequipreparaverunt. Radbert. Arsen. 1,3 p. 25,23 agendo -r insensibiliter ire post suum velle. Otloh. prov. F 34 fortitudo reproborum est transitoria sine cessatione diligere, contra flagella Conditoris -r insensibiliter perdurare. 2 modo non sensibili – unmerklich, unbemerkt, nicht spürbar : Petr. Dam. serm. 3,3 l. 53 ad verbum ... veritatis salubriter comminuitur societas , quae mal…